Tabele

Tabela to jedyny element modelu, który przechowuje dane. Definiuje listę kolumn z typami i klucz główny. Gdy zatwierdzisz ją i zastosujesz w bazie danych, procesy mogą odczytywać i zapisywać jej wiersze.

Edytor tabeli

Otwórz tabelę, a zobaczysz Table editor (edytor tabeli). Panel Navigation ma te sekcje:

• Columns: kolumny tabeli.
• Indexes: indeksy, które przyspieszają wyszukiwanie i filtrowanie.
• Data permissions i Inherited data access rules: kto widzi i może zmieniać każdy wiersz. Są widoczne tylko wtedy, gdy tryb uprawnień do danych jest inny niż None.
• Settings: opis i przełącznik Data operation log.
• Content: wiersze zapisane w bazie danych.

Przyciski na górze to Apply table changes to database table i Reevaluate access rights.

Kolumny

Kolumnę dodajesz przyciskiem Add property. Każda kolumna ma:

• Name: zaczyna się od litery i zawiera tylko litery, cyfry i _. Musi być unikalna w obrębie tabeli (bez względu na wielkość liter) i nie może być słowem zastrzeżonym SQL.
• Type: patrz niżej.
• Description: opcjonalny, do 255 znaków.
• Primary key: czy kolumna należy do klucza głównego.
• Optional: czy kolumna może być pusta.

Kolejność kolumn zmienisz, przeciągając wiersze.

Typy kolumn

Typ	Do czego	Ustawienia
String	Tekst	Max length: od 1 do 4000, domyślnie 50
Integer	Liczby całkowite (32-bitowe)
Big integer	Duże liczby całkowite (64-bitowe)
Decimal	Kwoty i dokładne ułamki	Precision i Scale, domyślnie 18 i 4; precyzja musi być większa niż skala
Date and time	Daty i godziny
GUID	Identyfikatory
Boolean	Tak / nie
RepoItemId	Odwołanie do pliku w repozytorium dokumentów
Process instance id	Odwołanie do instancji procesu
Unique	Identyfikator generowany przez platformę

Ustawienia typu pojawiają się po zaznaczeniu wiersza kolumny.

Unique nie sprawia, że kolumna ma unikalne wartości. To identyfikator, który platforma generuje przy zapisie wiersza. Przydaje się jako klucz główny, gdy dane nie mają naturalnego identyfikatora. Jeśli tabela ma kolumnę Unique, tylko ona może być kluczem głównym.

Klucz główny i kolumny opcjonalne

• Każda tabela musi mieć klucz główny złożony z co najmniej jednej kolumny. Bez niego edytor pokazuje: Table must have a primary key consisting of at least one column.
• Kolumny klucza głównego nigdy nie mogą być puste. Gdy włączysz Primary key, Optional zostaje wyłączone i zablokowane.
• Kolumna z wyłączonym Optional musi mieć wartość w każdym wierszu.

Tabele nie odwołują się do siebie

Tabele nie mają kluczy obcych. Kolumna taka jak ABSENCE.PersonId przechowuje wartość pasującą do PERSON.PersonId, ale baza danych nie pilnuje tego powiązania. Relacje między tabelami wyrażasz w:

• zapytaniach, które łączą tabele po pasujących kolumnach;
• dziedziczonych regułach dostępu do danych, dzięki którym wiersz dziedziczy widoczność od pasującego wiersza innej tabeli.

Tabele słownikowe

Kody i ich znaczenia trzymaj w małej tabeli słownikowej, zamiast powtarzać to mapowanie w formularzach, listach i raportach. Na przykład zamiast liczbowej kolumny ABSENCE.Type, której znaczenie zna tylko lista wyboru na formularzu, utwórz tabelę ABSENCE_TYPE z kolumnami TypeId (klucz główny), Name i IsPaid. Zapytania mogą ją wtedy dołączyć i pokazać czytelne nazwy.

Od draftu do bazy danych

Utworzenie lub zmiana tabeli zmienia tylko jej definicję, jako draft (wersja robocza). Żeby utworzyć lub zmienić tabelę w bazie danych, zatwierdź draft, a potem zastosuj go przyciskiem Apply table changes to database table. Zobacz lekcję o stosowaniu tabel w bazie danych.

Podsumowanie

• Tabela to lista kolumn z typami i kluczem głównym.
• Długość tekstu oraz precyzję i skalę liczb dziesiętnych ustawiasz dla każdej kolumny osobno.
• Kolumny klucza głównego nigdy nie są puste. Optional decyduje, czy pozostałe kolumny mogą być puste.
• Unique to generowany identyfikator, a nie ograniczenie unikalności.
• Nie ma kluczy obcych. Relacje żyją w zapytaniach i regułach dostępu.